Η ελιά
είναι ένα ιδιαίτερο δέντρο. Το χρώμα της, τόσο γκρίζο στον κορμό και στις ρίζες
και τόσο μαύρο στις κουφάλες της, μοιάζει να έρχεται από την αιωνιότητα. Ενώ το
φύλλωμα της ασημόχρωμο μας στέλνει την φρεσκάδα της θαλασσινής αύρας.
Το ξύλο της
ελιάς ανεβαίνει ελισσόμενο, τα νερά του ποικίλα, οι ρόζοι του συχνοί και η
αίσθηση του ανεπανάληπτη.
Τα φύλλα της
ελιάς, στενά και μυτερά, κρατιούνται σε κλαδάκια λυγερά, δημιουργώντας μια
πλεκτάνη φωτός, όπου ο ήλιος του μεσημεριού μαλακώνει μα δε χάνεται.
Κι έπειτα ο
καρπός. Σε όλους τους τόνους του πράσινου, κάποτε μαύρος και κοκκινωπός και
άλλοτε σταχτής και άγουρος.
Σε κάθε ελαιώνα,
όλες οι εποχές έχουν μερίδιο στις αισθητικές παρατηρήσεις, που έχουν το βάθος
τους στη φύση της ελιάς. Έτσι η ελιά δίκαια παρουσιάζετε σαν ένα θέμα σύμβολο
από τα αρχαία χρόνια μέχρι τον σύγχρονο καλλιτέχνη.


















Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου